Coraz częściej zdarzają się przypadki, że kontrahenci nie płacą terminowo za swoje zobowiązania. Niestety, bardzo często od terminu płatności upływa kilka miesięcy. Czy poza windykacją i ewentualnym sądem możesz coś zrobić?
Oczywiście. Możesz uratować choć zapłacone podatki od faktury, która jest niezapłacona. Przeczytaj jakie warunki musisz spełnić, aby skorzystać z tego przywileju.
Ulga na złe długi, bo o niej mowa, została wprowadzona kilka lat temu aby ułatwić rozliczenia podatkowe w przypadku, gdy kontrahent długo zwleka z uregulowaniem należności. Jest to rozwiązanie bardzo korzystne dla wierzycieli, ponieważ mogą odzyskać i podatek VAT i podatek dochodowy z faktury, która nie została przez kontrahenta opłacona.
ULGA NA ZŁE DŁUGI W PODATKU VAT
Zgodnie z art. 89a ust. 1 ustawy o VAT, skorzystanie z ulgi na złe długi jest możliwe dla wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona.
Uprawdopodobnienie oznacza łączne spełnienie poniższych warunków:
- od terminu zapłaty określonego na fakturze lub umowie musi minąć 90 dni.
- wierzytelność nie może zostać zbyta na rzecz innego podmiotu lub uregulowana do dnia skorzystania z ulgi na złe długi
- w dniu poprzedzającym skorzystanie z ulgi wierzyciel musi być zarejestrowany jako czynny podatnik VAT
- od daty wystawienia faktury nie mogą upłynąć 3 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona.
Preferencja ta umożliwia obniżyć kwotę podatku należnego, który wynika z Twojej faktury sprzedażowej. Jednak pamiętaj, że ulga na złe długi może być zastosowana tylko do transakcji dokonanych na terytorium kraju.
Pamiętaj też, że korekty można dokonać zarówno dla całości faktury, jak i wyłącznie części, której nieściągalność została uprawdopodobniona np. jeśli część faktury pozostaje niezapłacona.
UWAGA – można z niej skorzystać wyłącznie jeśli obie strony są czynnymi podatnikami VAT. Co zatem jeśli Twój dłużnik nie jest VATowcem?
Musisz wówczas spełnić dodatkowy warunek
- uzyskać potwierdzenie wierzytelności prawomocnym orzeczeniem sądu i przekazać sprawę komornikowi lub
- wpisać wierzytelność do krajowego rejestru długów lub zgłosić wobec dłużnika upadłość konsumencką
Art. 26i ustawy o PIT. określa nam, że podstawa opodatkowania może być zmniejszona o zaliczaną do przychodów należnych wartość wierzytelności, która nie została uregulowana przez dłużnika. Przy czym zmniejszenia dokonuje się w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym upłynęło 90 dni od dnia upływu terminu zapłaty określonego na fakturze (rachunku) lub w umowie.
Jeżeli podatnik w danym roku nie osiągnął dochodu, lecz stratę, wartość niezapłaconej należności będzie wówczas zwiększała jej roczną wysokość. Natomiast jeżeli podstawa opodatkowania będzie niższa niż wartość niezapłaconej należności, zmniejszenia podstawy opodatkowania podatnik będzie mógł dokonywać nie później niż przez okres 3 lat, licząc od końca roku podatkowego, za który powstanie prawo do zmniejszenia.
Powyższe zmniejszenie jest możliwe pod warunkiem, że do dnia złożenia rocznego zeznania podatkowego należność nie została uregulowana.
- przynajmniej u jednej ze stron przychody lub koszty uzyskania przychodów określa się bez względu na termin ich ujęcia w tych przychodach lub kosztach uzyskania przychodów;
- dłużnik na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego dzień złożenia zeznania podatkowego nie jest w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego, postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;
- od daty wystawienia faktury (rachunku) lub zawarcia umowy dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym została wystawiona faktura (rachunek) lub została zawarta umowa, a w przypadku gdy rok kalendarzowy, w którym wystawiono fakturę (rachunek), jest inny niż rok kalendarzowy, w którym zawarto umowę – gdy nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku kalendarzowego późniejszej z tych czynności;
- transakcja handlowa zawarta jest w ramach działalności wierzyciela oraz działalności dłużnika, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
- wierzytelności nie podlegają odliczeniu od podstawy obliczenia podatku ani nie zwiększają straty, jeżeli zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie innych przepisów ustawy, w tym poprzez rezerwy lub odpisy.